թագավորի [գոյական]
1. Միապետի տիտղոսը միապետական կարգերում:
2. Այդ տիտղոսը կրող և թագավորական իշխանությունն ունեցող անձ, միապետ, արքա:
3. Նորափեսան պսակի և հարսանիքի ժամանակ:
4. Ամենամեծը՝ ամենաուժեղը ցեղի՝ տեսակի մեջ:
5. Թագավորի պատկեր կրող խաղաթուղթ, պապ:
6. [շախմատ]: Նույնն է՝ Արքա:
7. [փոխաբերական] Բացարձակ իրավունքի տեր, ինքնիշխան, ինքնակալ:
8. [փոխաբերական] Արդյունաբերական խոշոր մենաշնորհի տեր:
9. [եկեղեցական]: Ժամերգության մեջ՝ ժամագրքի երգեր, որոնք սկսվում են թագավոր հավիտյան բառերով:

[գոյական]
1. Արքա, կայսր, գահակալ, տիրակալ. միապետ, վեհապետ, բռնակալ. ինքնակալ
(անսահմանափակ), կեսար (բյուզանդական), շահ, շահնշահ (պարսկական), թագավոր
թագավորաց, արքայից արքա. ցար (ռուսական), սուլթան (մահմեդական), փարավոն
(եգիպտական), նեգուս (հաբեշական), (հնացած բառ) ծիրանավոր, փադիշահ, աշխարհատեր:
2. Տես Նորափեսա:

ի Царь, король. Միահեծան թագավոր царь-самодержец. ◊ Թագավոր թագավորաց
1) царь царей,
2) бог, царь небесный. Թագավորն ապրած կենա (հնց․) многая лета царю (устар.).