[ածական]
1.Պարզամիտ, ոչ խորամանկ:
2. Ծանծաղամիտ, կարճամիտ, խակամիտ:
3. Անփորձ, դյուրահավատ, անտեղյակ,
4. Միամտությամբ՝ պարզամտությամբ եղած՝ կատարված:
5. Միամտություն՝ պարզամտություն արտահայտող՝ պարունակող:
6. Հանգիստ, ապահով, առանց երկյուղի՝ անվստահության:

[ածական] [մակբայ]
1. Պարզամիտ, պարզասիրտ, դյուրահավատ, անկեղծ, անխորամանկ, աներկմիտ, աներկհավատ: || Ծանծաղամիտ, կարճամիտ, խակամիտ, ցանցառ, (բարբառային բառ) իշու հրեշտակ, սուլուլիկ-մուստուռիկ, տռտոշ, (ժողովրդական բառ, դարձված) օրհնած, միտականի, միտախտականի, աստծու գառ, գիժ գառ, աններկ կտավ, ջրի տարած, մի կողմը տարած, քար տուր՝ ձեռ(ք)ից հացն առ. սիրտը լեզվի ծայրին: Կույր (փոխաբերական բառ):
2. Անմեղ, անկեղծ, անխարդախ, աննենգ:
3. Անփորձ, անպիղծ, անբիծ, կույս, ազապ:

1. ա. Наивный, простодушный, добродушный.
2. տե՛ս Միամտաբար։ ◊ Միամիտ կաց (խսկց.) будь спокоен.