կարկուտ - բացատրություն

կարկտի և կարկուտի, [գոյական]
1. Մթնոլորտային տեղում՝ սառցե հատիկների ձևով, որոնք օդում սառած անձրևի կաթիլներ են:
2. (փոխաբերական) Խոսքերի՝ բառերի տարափ:
3. (փոխաբերական) Գնդակների տարափ:

կարկուտ - հոմանիշներ

[գոյական]
Կարկտահատ, կարկտահատիկ, (բարբառային բառ) սիկլիկ, խլորիկ, պոլոլ, ճլլեկ (մանր, ձյունախառն), մեծահատ, պիպեռ (խոշոր), պղպջակ, պոպոռ, պումբուռն, բանջարբուսուկ (մանր):

կարկուտ - հականիշներ

հականիշներ չեն գտնվել

կարկուտ - ռուսերեն թարգմանություն

ի
1. Град.
2. (փխբ.) Град, множество, обилие, поток чего-либо. ◊ Կարկտի պես տեղալ՝հոսել՝ թափվել литься, сыпаться, катиться градом.

կարկուտ - անգլերեն թարգմանություն

գ. hail, hailstone; կ գնդակների կարկուտ hail of bullets; հարցերի կարկուտ ւոեղսւլ deluge/ overwhelm with questions; կարկուտ թափել գլխին get terribly angry; կարկուտը տանել կարկտահարվել be damaged by hail; փխբ. կարկուտի տակ ընկած hail-beaten; կարկուտի պես տեղալ fall thick and fast; հարվածները կարկուտի պես տեղացին blows fell thick and fast; կարկուտը ծեծած տեղը կծեծի սւսցվ. it never rains but it pours.

hail

կարկուտ - դարձվածքներ