խոսվածք - բացատրություն
խոսվածքի, [գոյական]
1. Որևէ բարբառի մի առանձին ենթատեսակը, ենթաբարբառ:
2. Խոսելու եղանակը՝ ձևը:
3. Խոսք, զրույց:
4. Խոսած նյութը, խոսածը:
6. Խոսելը:
1. Որևէ բարբառի մի առանձին ենթատեսակը, ենթաբարբառ:
2. Խոսելու եղանակը՝ ձևը:
3. Խոսք, զրույց:
4. Խոսած նյութը, խոսածը:
6. Խոսելը:
խոսվածք - հոմանիշներ
[գոյական]
1. (լեզվաբանություն) Ենթաբարբառ, գավառաբարբառ, գավառական (հնացած բառ):
2. Խոսելակերպ, զրուցվածք, խոսքունք (բարբառային բառ):
1. (լեզվաբանություն) Ենթաբարբառ, գավառաբարբառ, գավառական (հնացած բառ):
2. Խոսելակերպ, զրուցվածք, խոսքունք (բարբառային բառ):
խոսվածք - հականիշներ
խոսվածք - ռուսերեն թարգմանություն
ի
1. Говор. Արարատյան բարբառի խոսվածքներ говоры араратского диалекта.
2. Речь, разговор. Իմաստուն խոսվածք мудрая речь.
3. Манера речи.
1. Говор. Արարատյան բարբառի խոսվածքներ говоры араратского диалекта.
2. Речь, разговор. Իմաստուն խոսվածք мудрая речь.
3. Манера речи.
խոսվածք - անգլերեն թարգմանություն
գ. էեզվ. dialect, subdialect; (խոսելու ձև, խոսելաձև) utterance, manner of speech.
խոսվածք - դարձվածքներ